Ptashko moya ty, lebidko

Rany v dushi zazyvayut ne shvydko,
Chasom zanyyut vnochi, zapechut...
Ya tebe, ptashko moya ty, lebidko,
Dosi ne mozu zabut...

Ty pryhadai, yak u serpni na chovni
V misyachnu nichku plyvly my kolys,
Yuni, ljubov’yu sercya nashi povni
Vichno kohaty klyalys...

Ta rozluchyly nas roky buremni.
Marno tak dovho chekav na lysty,
Snyv ya toboyu v zemlyankah daremno –
Z inshym pobralasya ty...

Shcho z, vin, napevno, horoshyi tovarysh,
Chuv ya, u tebe vze dity, sim’ya, –
Ty vhomonylas – mynulym ne marysh,
Chom ze terzayusya ya?

Chom ya ne mozu zhaduvat chasto,
Vyrvaty z sercya tebe bez zalju;
Chom ya bazayu tobi tilky shchastya?
Mabut, tomu shcho ljublju...