Pisnya Chuhaistra

U predvichnyh hashchah, de ne tliye cvit bolota,
De lyahla Batyya Chorno-Zolota kinnota,
Chasom v bilii svyti zacharovanyi blukaye
Lisovyk-Chuhaister i styha promovlyaye:

Yakshcho mozesh, zavitai do mene ty,
Yakshcho hochesh, spyi moyeyi vody,
Yakshcho Virysh, rozkazy meni,
Pro shcho ty mriyesh, koly zyvesh na samoti...

Bramy pavutynnya vid sosny i do berezy –
Vartovi chekannya – Doli zlamani terezy.
Polum’yana ruta zyttyedaino rozkvitaye,
Ta nihto ne bachyt! Nihto toho ne znaye!

Stohne hyzym plachem tryasovyna na Polissi,
Popelom ukryte lystya u drevlyanskim lisi.
V beznadiyi kvola pohylylasya topolya,
Dme tryvoznyi viter z otruyenoho polya.

Vse, shcho nasnylos bilshe ne vernetsya –
Kazkovi mriyi v nebutti.
Zanadto rano zupynylos serce:
My vmerly nadto molodi.
Mii holos z neba chornyi kruk prynese,
Splyve po Pryp’yati vinok.
Chekaite vistky pid Pohmurym Soncem,
U syaivi zalibnyh zirok.