Dlya vsih

Pomiz verstativ maslo-zovtymy kaljuzamy
I suporta poyily napravlyayuchyh,
Cei D-500 nikoly, zvisno, ne oduzaye,
Nove tysyacholittya ne bulo vrazayuchym.
Usi bezhluzdi zahody kolys provalyatsya,
I vin zupynytsya, i pohlyne marten,
Lyudyna ne zalizo, tobto ne lamayetsya,
Ale nikoly tak ne prozyve...

Pryspiv:
Bez vidpustok i bez vyhidnyh,
Bez perervy na obid, prosto tak dlya vsih,
Pid pekuchym soncem – my pidtalyi snih,
Skilky b ty tak zmih? Prosto tak, dlya vsih?
Vidpusty mene, prypyny slova,
Prydyvys – navkolo te, choho ne chekav,
Vsi moyi pisni, vsi, shcho ya pysav,
Ya ne tym zyvu, nihto meni ne skazav...

Shparyny zmorshkamy pomiz kolon,
Ye trohy syly shche yednaty berehy,
Nihto ne pryvertav ljubov tvoyih dolon,
Ty prosto tak yih ljubysh, prosto tak yih ljubysh...
Storichchya bosymy nohamy u vodi i vtoma,
Yakby hotiv – rukamy vanty rozirvav,
Ale u koznu myt kohos nesesh dodomu,
Tam ne probachat frazi "ya ne znav..."

Pryspiv (2)