Buvai, malyi!

Shche ne stalosya – ya vze nenavydzu
Nemozlyvi sekundy rozluchennya.
Provodzayuchym, yak zavzdy, baiduze
Yihni rozklady, yihni spoluchennya.
U cyu myt ne hvyljuyut obmezennya,
Ni kar’yera, ni ciny na naftu.
Ye ostanni sekundy rozluchennya,
V nemozlyvosti v serci vtrymaty pravdu.
Ne pytai mene nikoly, hto ya.
Koly mene ne stane, vidpovid pryide sama.
Yazyk, povir meni, shalena zbroya –
Vbyvaye vse, lyshaye lysh slova.

Pryspiv:
Buvai, malyi, trymai fason,
Ne plach – zallyesh peron.
Buvai, malyi, nazavzdy mii,
Dorosla spravznist mokryh vii.
Buvai, malyi, molju, pusty!
Ne plach, bo vazko ity.
Buvai, malyi, nazavzdy mii,
I ya nazavzdy tvii.

A teper pomnoz cyu istoriyu,
Prosti cyfry – urok matematyky,
Na kupe, na vahony, na koliyi,
Na vokzaly, avto, chovny, litaky.
I pljus ti, shcho kolys poviryly
Svomu sercyu i alym parusam.
Znayesh, zazdryt komu sama ljubov? –
Z poznachkoyu "dity Ikarusa".

Pryspiv

Vze ne tishu ya sebe, shche molodyi,
Vze mnoyu mozna zabyvaty cvyahy.
Ya ne pomityv navit sam, yak stav cherstvyi,
Nevdovzi roznesut u nebo ptahy.
Ya inodi tak hochu spravznyu zymu hoch na den,
Chochu buty snihom – den i ya roztanu...
Na zal, nikoly ne diznatysya hto ya,
Bo vidpovid pryide, koly mene ne stane.

Pryspiv