Yaka z ce tysha na svitanku

Yaka z ce tysha na svitanku –
Vona ohopljuye use!
Mershchii po shodynkah – ta z hanku
Pid rannye sonechko yasne.

Von, mov z moloka, z tumanu
V zlotavyh bryzkah vyplyva
I posmihayetsya, yak mama,
Naipershym maljuka slovam.

Skorish, skorish! Ta de tam, de tam?
Ne vstyhnuty niyak meni,
Bo sonechko, hainuvshy v bezkrai,
Palaye u vysochyni.

Ptashynyi hrai rozpleskav tyshu –
Vona strybnula do yarku...
A sonce bilshe, bilshe, bilshe
I v synim nebi, i v stavku.

Ya prokydayus – son z dytynstva
Mene neshvydko vidpuska:
Zhasayuchyh zirok namysto
Na yablunevyh peljustkah.

Rozeve sklo, rozeva stelya,
Obrus rozevyi na stoli,
I zabuvayu, hto ya, de ya –
Tak zatyshno meni v imli.

Yaka z to tysha na svitanku!
Ya podyh strymuyu v hrudyah...
Myhtyt v vikonechku firanka,
Mov dyvovyznyi bilyi ptah.