Kohana

I vlitku, i vzymku idu ya tebe pryvitat,
Choch syl uze obmal, a ity dalechenko.
Dlya mene krasunya, a yak u ljudei zapytat,
To ljudy u vidpovid skazut: starenka!

Pryspiv:
Ty kohana moya, kriz bezodni zyttya
Ya pronis nezatmarenyi obraz ljubovi.
Ty kohana moya, nevidome meni kayattya –
Ya kohayu tebe, ya kohayu tebe
V koznim pohlyadi, v koznomu slovi!

Ni batka, ni matir tvoyih po nochah ne klyanu,
Vony z bo bazaly tobi yaknaikrashche.
Ty zamiz pishla, ya pishov na viinu.
Piznav i polon, i sybirskiyi hashchi.

Pryspiv

Davno udovyceyu v hati samotno zyvesh,
A dity tebe pochaly zabuvaty.
Ne znayu, chy ljubysh, ta znayu: zavzdy mene zdesh,
I idu ya, kohana, tebe pryvitaty!

Pryspiv