Tam, de zakinchuyutsya obriyi

Lehko i yasno lezaty z probytymy hrudmy
V travah poplutanyh, v rosah na vohkii zemli.
Tak vsevydyuche-spokiinyi mii son neprobudnyi.
Brovy rozkynulys vilno na rivnim choli.

Dovho-bo ishly my kriz doly, i hory, i kruchi;
Svit ne radiv nam, upertym, bundyuchnym i zlym, –
Liniyi zavzdy lamalys suvoro i rishuche,
Barvy navkolo lyahly kaminnyam vazkym,

Shkuru i volossya nam tez peresytyla barva.
Rysy suvori na vydah vrizbyly boyi.
...Lehko i yasno lezaty v poplutanyh travah...
Travy i kvity vizmut sobi barvy moyi.