Hovoryly i kuryly

My poznaiomylys z toboyu u vahoni metro,
Lyudei naphalosya konkretno, yak silodky v vidro.
Mene do tebe prytysnuly, vidvernutys ya ne mih,
I my u pozi erotychnii buly zahnani v tupik.
Intelihentnyi muzchyna, ukrayinskyi inzener,
Ya vid vykydu hormoniv try zupynky chut ne vmer.
Zashypily dveri, stanciya "Chreshchatyk" –
I narod pochav z vahona, yak kartoplya vypadaty.
Perepleteni tilamy, vyyizdzayem z-pid zemli
I vidchuvayem, shcho tak prosto nam ne roziitysya, ni.
I ya lechu, yak metelyk, zabihayu v hendelyk,
Zamovlyayu nam dvi kavy zbudorazyty uyavu.

Pryspiv:
My cilyi den tak sydily, hovoryly i kuryly,
Pahly dymom i ljubov’yu, hovoryly i kuryly.
Potim ljudy pryishly, i do nas pidsily,
My posunulysya trohy, hovoryly i kuryly.
I yily my pyrizky, tomatnym sokom zapyly,
I z chervonymy vusamy hovoryly i kuryly.
Potim trohy pomovchaly, trohy vidpochyly,
Vzyaly zakuryly i znov zahovoryly.

Koly vechorom ya sorbav iz paketa bulion,
Nahadav sobi, shcho ne spytav u tebe telefon.
Kilka spalnyh raioniv, poseredyni Dnipro,
Kyyiv – misto nevelyke, my zustrinemos v metro.
I zranku znovu nyryayu u pidzemni tuneli,
I nese mene do tebe cya kryklyva kanityel,
I bachu ti sami dzynsy i toi ryukzachok,
I vid radosti zzymayu u kysheni kulachok.
Shche cholovik p’yatdesyat u vahon zabihaye,
Mene rozmazuye po tobi, niby maslom korovai,
I ya chekayu v dushi na zupynku "Chreshchatyk",
Shchoby vybratys naverh i navit pozy ne minyaty.

Pryspiv (2)