Never Give Up

Lil Duk:
Odyn pacan, buv sobi, sobi zyv,
Ves chas ris v torchah, hulyav i tusyv.
Ne robyv nikoly zla, ale i dobra ne robyv,
Byv baidyky z druzyamy i vzyvav shcho hotiv.
Pivdnya, vsyu nich, tusovky, kluby,
Vohon i voda ta midni truby.
Sam po sobi vin buv, daleko ne kal,
Chodyv rehulyarno i ne marno v sportzal.
Ideal divchat, slidkuvav za soboyu,
I ne dumaly divchata, pry nomu holovoyu.
V pacana osnovna, vyrobylas zvychka,
Minyaty divchat, yak rukavychky.
Tochnishe yak nosky, den nosyv, potim skynuv,
Serce na shmatky v prekrasnoyi polovyny.
Ta yakos v druzbaniv, vin pryinyav hram sto,
I DTP na dorozi, pacan rozbyvsya v avto.

Roman Levandovskyi:
Chochetsya zyty – zyvy, tyahne pomerty – vmyrai,
V koznoho svoye peklo, v koznoho svii rai.
Zavtrashnii den upiimaye v klitku, tikai, ne tikai,
Never give up, never sorry, never cry...

Lil Duk:
Pulsu ne bulo, vidkachaly – tak povezlo,
5 palata, plache mama, tato.
I tut p’yanyi likar, pereplutav liky,
Vkolov yakus shnyahu, pacan zakryv poviky.
Zupynylosya serce, oblychchya zblidlo,
Temnyi tonel i v kinci – svitlo.
Za svitlom tuman i holos nizvidkyky:
Ty pryyihav, pacan, na dobranich, ditky.
Ty tratyv zyttya na sebe samoho,
Ne prosyv nichoho, ta i ne davav nichoho.
Tuman u zytti. Tvii vyrok – na hrani,
Bud vichno samotnii u comu tumani.
I pacan iz zahom zakrychav shchosyly,
Svidomist revila u poshukah tila.
Z’yavyvsya puls. Vyhrano bii.
Na shchokah slozy. Pacan zyvyi.

Roman Levandovskyi:
Chochetsya zyty – zyvy, tyahne pomerty – vmyrai,
V koznoho svoye peklo, v koznoho svii rai.
Zavtrashnii den upiimaye v klitku, tikai, ne tikai,
Never give up, never sorry, never cry... (ves kuplet – 3)

Lil Duk:
Chochetsya zyty, bery i zyvy,
Tyahne pomerty, davai pomyrai.
Koznoho z nas znaide svoye peklo,
Koznoho z nas vidshukaye svii rai.
Zavtrashnii den upiimaye u klitku,
Chochesh, ne hochesh, tikai, ne tikai.
Never give up, never sorry, never cry...