Ne vse tak strashno

Chocha i nastaly tyazki chasy
Nam ne strashno, bo my razom
Chodimo zi mnoyu – pishly
My povernemos tudy, zvidky vtikly
Ne biisya, ya tebe trymayu za ruku
Ne vidpushchu, lyshe micno obiimu
Obiimu, zaspokoyu i skazu:

Ne vse tak strashno
Yak nam zdavalosya
Idy, hlyan u vikno
I mozlyvo pobachysh
Yak sonce probyvayetsya
Kriz hmary
De ptashky u vysochin zlitaly,
Ale yih tam zaraz nema,
Bo yih pohlynula pitma

Vse u nashyh rukah
Syla ne v kulakah,
A v nashomu dusi,
Yakyi my donesemo do ljudei,
Yaki ne vtratyly viry
I my zrobyly te, shcho hotily
My povernuly yim kohannya
I povernuly bez zithannya
Razom z namy bula nadiya,
Yaka zavzdy poryad z namy zyve
Tak samo yak i nasha dusha...
Yaka nikoly ne vmre

Tyazki chasy uze pozadu,
Ale vse odno
Zalyshyly na serci ranu
Yaka vze ne zahoyetsya nikoly
Zvychaino ye v zytti taki prokoly,
Koly ty cherez chornu smuhu
Spitknuvsya i upav
Ale piznishe vstav i zapytav
Mozlyvo v Boha
A mozlyvo prosto v neba
Chomu?
Vidpovidi ty vze ne chekayesh
Tomu, shcho prekrasno znayesh
Shcho tobi yiyi ne pochuty
I vse, shcho zalyshayetsya
Ce prosto buty