Tikayu

I
Moya Penelopa! Ya, po-pershe,
daleko. Ya buv parubok motornyi.
Leleky bachyly, yak rushyv ya na pivden,
rushyv ya na pivden, bo nabrydlo vse.
Do toho z te, shcho dali zavzdy krashche niz te, shcho poruch
Tvoya krashcha zdobych – shche ne zdobuta zdobych.
Dyvy-dyvy-dyvy – yaki zovti znyva pid obriyem
A ti, shcho pid nohamy vze stomleni, zlomleni
Rushyv ya na pivden, buly poruch ljudy
Kazaly: tik-tik-tik, rushymo shvydko.
Usyudy bude nam dim. Usyudy nebo nam stelya.
Plyvy-plyvy, mii korabel, korabel plyvy...
Tikayu

II
Plyly my morem. Bachyly hory.
Velyki, do neba. Chuly tam homin. Morya
stohin. Chvyli krychaly, yak dity, shcho vnochi
plachut u rozpachi. Na ce dyvo dyvylys my dovho.
Potim nabrydlo. Lyudy kazaly,
shcho dali budut hvyli huchnishe, more synishe
znyva zovtishi. Tak i bulo, poky ne
opynyalys my poruch. Krashcha zdobych – shche ne zdobuta zdobych
Plyly my dali. Mriyav ya – tobi rozpovim,
yak vono – zbyraty vden slozy, shchob
nichchu pyty yih sered pustel syvyh.
Plyvy, plyvy mii korabel, korabel, plyvy
Tikayu

III
Moya Penelopa! Ya vze ne pam’yatayu,
hto ty. Koho povyvayesh zaraz ta hto poruch plache.
Ya pytayu, u vidpovid vyyut bolota.
P’yut svoyi slozy, pytayut: hto tam, hto tam...
Chomu istota tyahne za soboi hvoru dushu
Rushyv ya na pivden. Teper mushu shukaty pivnich.
Kolys buly ljudy poruch. Lyudy...
Zalyshyv yih pid obriyem stomlenyh, zlomlenyh
Te, shcho poruch cinuyesh, poky ne vtratysh dotyk
Leleky bachyly vse, hto z nyh ty, Penelopa?
Moze, bulo tak, moze ce rospovily pusteli
Poky plyve mii korabel-korabel, plyve
Tikayu