Branec chasu

I
Vin zahubyv
Svoye zyttya
U metushni
Ta nespokoyu dniv
Teper
Vin chekaye
Ale pizno
Chas vse spalyv

Pryspiv:
Nich perenosyt ioho nevblahanno
U svit vydin, maren ta sniv
V pam’yati krutyt zabuti kadry
Iz filmu staroho zmarnovanyh dniv
Ruky stysnuti kaidanamy doli,
A tyurma zyttya – ioho yedynyi dim
I siri dni mynayut povoli,
V toho, hto vik svii prozyv u pitmi

II
Vin ne znaishov
Spokoyu tam,
De vichna omana,
De falshi otruta.
Zaraz
Vin v dorozi,
Ta iomu ne diity
Do miscya spokuty

Pryspiv