Neonovii svit

Moya tin vid strahu zahubylas
U vidbytku neonovyh lamp.
Moye serce vid strahu zabylos,
Bo na nomu naklaly asfaltovyi shtamp.
Ya ne znayu, u koho spytaty –
Vsi dovkola bezdonno nimi.
Vsi tikayut u ofisni hraty
I chekayut, koly zyttya promaine u vikni.

Pryspiv:
Cei neonovyi svit,
Ya ne hochu tonuty,
Vidkryvaty iomu
Skarbnycyu svoyeyi dushi.
Lysh u meni zalyshytsya vyty
Prykroshchiv kynutyi zvir.

Moya sut – ce zyttya Internetu,
I ljubov – ce himichnyi proces.
Za hvylynu pobachu planetu,
Ta ne mozu pobachyty vlasnyh dumok.
Moyi sny – ce hvoroba bezsonnya,
Moya yiza – tabletka dlya snu,
Moyi druzi – ce kolo storonnih,
Moya mriya – o Boze, koly z ya povitryam dyhnu?

Pryspiv

Ya boyus svoho ridnoho mista,
Cyh siryh osel,
Boyusya nudhoyu osisty.
I vse...
Boyusya, shcho ya onimiyu,
Stanu takym, yak zavzdy.

Pryspiv