Ivanko i Marichka

Ivanko ta Marichka zyly v odnim seli
Vony sye poznaiomyly yak buly mali
Udvoh na diskotyeku i hudobu pasly vdvoh
I duze sye tashchyly vid mocnyh papiros
Yakos na maiski svyata pishly vony do kljubu
I tam dlya nastroyeniya hylnuly plyashku druhu
B’ye v holovu durman, a didzei v baraban
I parochka tancyuye p’yana v drybidan

Oi-io-ioi...

Pochalys brudni tanci, pocilunky i zazymbol
Ivanu sye zahtilo zabyt v vorota hol
Pochav vin hovoryty charivni yii slova
I yak ioho vrazaye Marichky krasota
A ta bula ne proty, bo znala vze davno
Dlya neyi vin naikrashchyi, a inshi – vso-ravno
V tu nich htos deshcho vtratyv, a htos zavoyuvav
Ta shcho naspravdi stalos nihto i z nyh ne znav

Oi sho sye stalo v Marichky, she sye ne pochalo
Sho mayu robyty, pevno zachnu she bilshe pyty