Ta hodyna

Nepomitno tak pryishla hodyna,
V tu hodynu ya zahynuv.
Ty kolola v same serce pevno,
Shchob vidchuty zmih, yak temno

Ta ne znav, shcho tak lyshatys vazko,
Ne bula ty moho shchastya ptashkoyu.
Ne postavyv vchasno zolotoyi klitky,
Pochuttya vysily na droti tonshe nytky

Pustku v ochah, sazu v dushi –
Ce vse, shcho ty lyshyla meni.
Prote to buv cikavyi dvobii:
Otrymav ya kulju i z neyu svobodu...
Mynayetsya bil...

Skladu svoyi vidkryti pochuttya.
Zhynu navik, shchob pryvernut uvahu.
Lyublju tebe, cya dumka myla nam
Ya vybrav shlyah, v kinci zator ta zrada

Ya tak ljubyv tebe,
Ya tak molyv tebe!
A dlya tebe to lysh hra bula...