Prymara

Ya tak vtomyvsya bihaty za nym –
Za shchastyam svoyim
Vze ruky opuskalysya bez syl,
Chodyv bez kryl.

Vulycyamy, de hodyla ty –
Nashi mosty.
Nove kohannya hochu ya znaity,
A skriz lysh ty –
Prymara.

– Ya vidpuskayu tebe, – mriyu.
Ty povertayeshsya znov tinnyu...

Moyi dumky zamknulys na tobi,
Vid nyh ne vtikty
Slova, yaki kazala ty meni –
V holovi...

Ya znayu vse ce vyhadky ta strah,
Rozluky zah.
Ce vichno bude zyty u meni,
U moyih snah.
Prymara

– Ya vidpuskayu tebe, – mriyu.
Ty povertayeshsya znov tinnyu...