Dlya mamy

Zahovayetsya stomlene sonce za chorniyi hory
Vyide misyac i zori rozsypyt z svoyeyi komory
Zasynayut lisy i hayi, i vyspivuyut des solov’yi
Zasynaye natrudzenyi den, son pryide na porih

U blazennomu spokoyi tyho plyve nad vechir’ya
Vyishov misyac, i nich stupa na podvir’ya
Pomiz zustrichamy i rozlukamy
Ty vze tishyshsya onukamy
I tak samo chomus po-dytyachomu viryshu sny

Probach meni komus prysvyacheni pisni
Ya yih spivayu znovu i znovu
Probach meni, shcho ya pryhozu lysh u sni
A ty spivayesh tyhu kolyskovu

Miz tryvohamy v poshukah shchastya letily hodyny
Den za dnem prolitaly lita, chas rikoyu probih
Ale yak by zyttya ne sklalosya, i my zavzdy povertalysya
Na svyatyi i hostynnyi batkivskyi porih

Probach meni komus prysvyacheni pisni
Ya yih spivayu znovu i znovu
Probach meni, shcho ya pryhozu lysh u sni
A ty spivayesh tyhu kolyskovu
Probach odnu cyu pisnyu trishechky sumnu
Lita nevpynno proletily
Probach odnu otu naipershu syvynu
Shcho holovu tvoyu pokryla