Ya ne skazu tobi – povernys!

V ochi ty moyi tak ne dyvys,
Ne znaidesh v nyh vesny kvitohrayu, –
Ya ne skazu tobi: povernys,
Ya ne skazu tobi, shcho proshchayu.

Synya-synya, yak svit, synyava
Perepovnyuye serce kohannyam,
A z hrudei, mov oskolky, slova
Vyryvayutsya hryplym rydannyam.

Bil obrazy i bila zurba –
Vze tak malo meni do netyamy,
Mov kvazaramy, sira yurba
Palyt serce dokoriv vohnyamy.

Nai radiye prypljusnuta vys
I holubytsya hran nebokrayu,–
Ya ne skazu tobi: povernys,
Ya ne skazu tobi, shcho proshchayu!