Edelveisy

Ya tak vysoko-vysoko,
Shcho ne vydno i dolyn,
Ne rostut tam edelveisy, –
Ya mandruyu do vershyn.

Pryspiv:
Edelveisy – kvity vesen,
Edelveisy – to novely,
I usi vony pro tebe,
Synooke moye nebo!
I nehai tam zviri dyki,
I nehai tam skeli dyvni,
Ya tobi, tobi yedynii
Dyvo-kvitku prynesu!

Za bezljudnym perevalom
Vsi vershyny bachu ya,
Shchonaivyshcha, naisvitlisha
Pomiz nymy – to moya!

Pryspiv

Ty mene chastishe zhadui,
Ne osudyt hai ridnya,
Ty bezhmarnym nebom radui,
Esemesky shly shchodnya.

Pryspiv