Skrypka

Na stini u mene skrypka –
Sirym porohom prypala.
I vona davno ne hraye,
Bo vsoho lysh dvi struny.
Na stini u mene skrypka,
Ta davno vona bez dila,
Bo i smychok povysnuv poryad,
Ne torkayuchys yiyi...

A kolys vona spivala,
A kolys vona dzvenila,
A kolys vona rydala, –
Lysh teper vona movchyt.
A za viknamy lunaye
Muzyka yasnoyi dnyny,
I taka z u neyi syla –
Nepoborna, yak zyttya!

I dyvljusya ya na skrypku –
I tremtyt u mene serce.
I zahraty ya bazayu –
Tilky yak ze tut zahrat?
Os vizmu ya odyahnusya
Ta podamsya pomiz ljudy,
Yihnyu muzyku pochuyu
Ta dzvinkyh distanu strun.

A todi pryidu dodomu
I znimu z stiny skrypchynu,
Postyrayu z neyi poroh,
Potim struny pocheplju.
Dovho-dovho ladyt budu,
Pidkruchu kolky u neyi
I zyvyceyu namazu
Ya zasmuchenyi smychok...

I vona, mov neohoche,
Tyho-tyho strepenetsya,
Potim raptom ozovetsya
Na miliony holosiv...
A todi – zapljushchu ochi.
A todi – mahnu rukoyu
I zahrayu vam takoyi,
Shcho zdyvuyetes usi!