Na chovni nas bulo...

Na chovni nas bulo tilky dvoye.
Chvyli skriz vkolo nas kolyvalys,
I taki my samotni oboye
Sered toho prostoru zdavalys.
Ya dyvylas na tebe, mii brate,
Shcho hadala, – ne vymovlju zrodu;
Chym bulo todi serce bahate,
Pohovala ya v tyhuyu vodu.
Moze, hvylya tobi rozkazala
Vse, shcho dumala ya v tuyu myt?
Ni! vona te hlyboko shovala...
Chai ze tam moya dumonka snyt!
Dumka spyt, i serdenko spochylo;
Ya dyvljus na oblychchya tvoye;
Tyhe more spokoyu navchylo
Nevhamovneye serce moye...