Pohmuryi ranok

Pohmuryi ranok zustrichayu z zurboyu,
Na vidstani malii, ale ne v zmozi proity,
Ta bez nadii spodivayus, bachu obraz i kayus,
U povoloci tanut dumky.
Shche chuyu kroky, chuyu holos shcho pestyv,
Radiv, vsmihavsya, plakav, charuvav, polonyv.
I os todi meni zdayetsya, shcho vynnyi znaidetsya.
Ta ni ya sam yiyi zahubyv.

Meni prymriyalos, shcho ya na porozi
Velykoho budynku, de bahato dverei.
Za koznymy dveryma ty z sumnymy ochyma,
Ale nemaye v mene kljuchiv.
I ya u rozpachi b’yus z ciyeyu preponoi,
Krychu ta vymahayu bo zvilnyty hochu,
Lyubov shcho v mene vkraly, ta nazad ne viddaly.
Nikoly doli ce ne proshchu.

Pohmuryi ranok zustrichayu z zurboyu,
Na vidstani malii, ale ne v zmozi proity,
Ta bez nadii spodivayus, bachu obraz i kayus,
U povoloci tanut dumky.