Transliteration
Menu
Ya zaproshu tebe do sebe,
Na shyroke, na syne nebo,
De blukayut rozevi tini,
Tut yak maty svoyii dytyni,
Vsim daruye shmat shchastya sonce,
I v micnii, i vazkii korobci,
Tam naviky zaperte hore,
A natomist rozeve more,
Vsim ohochym daruye radist,
Des u horah daleko shovalas starist,
Shchob yiyi ne znaishly roky.
Pryspiv:
Ya ne tvii ale ty bud zi mnoyu.
Bud charivnoyu i ne zemnoyu,
Ya ne tvii tak mozlyve ne stalos,
Ale v serci moyemu zostalas.
Bud zi mnoyu...
Ya zaproshu, zavitai, zavitai taky,
V nas poyasnen i sliv ne treba,
Tut vse ochi hovoryat za tebe,
Znayu, budesh, pryidesh shche zranku,
Zupynyshsya, chekatymesh na hanku,
A yak vyidu ne movysh i slova,
Ale pisnya tvoya purpurova,
Shcho spivatymut tvoyi ochi,
Nam lunatyme dzvinko do nochi,
A na ranok, mov loskit ozercya,
Ya pochuyu zakohanyi shepit sercya.
Pryspiv
Ya zaproshu tebe do sebe,
Na shyroke, na some nebo,
De blukayut rozevi tini,
Tut yak maty svoyii dytyni,
Vsim daruye shmat shchastya sonce,
I v micnii, i vazkii korobci,
Tam naviky zaperte hore.
Pryspiv
