Mertvi mriyi

Pryspiv:
Moye serce vidkryte, ne blahayu zalyshys
Bo vono ne dlya tebe, idy i ne povernys
Nashi mriyi pomerly, ty yih pohorony
Ya sobi yih zalyshayu, ty svoyim zyttyam zyvy

Dyvyvsya tobi v ochi i dumav ce ljubov
Mih tobi kazaty ya ce znov i znov
Zarady tebe tilky zyty ya hotiv
Ta yak ne namahavsya svit dlya tebe ne zminyv
Usi rozevi mriyi rozpalys na ochah
Zalyshyvsya lysh bil, vin u nashyh sercyah
Z kohannyam na rukah het vid mene ty idy
U novomu zytti shchastya svoye znaidy

Pryspiv

Ye liky vid horya ta my dvi krapli morya
More sliz i pochuttiv, im’ya yakomu dolya
Ya sumuyu za toboyu ta navishcho, chomu?
Chomu ne mozu povernuty znovu mriyu ya svoyu?
Yakshcho ye liky vid coho, dai yih meni
Ya vze ne hochu kohannya, ya zalyshus v tini
Ta ni, moyi dni ci pusti zalysh sobi, ne probachu tobi
Zabud pro mynule, coho bilshe ne bude
Zabud pochuttya, bo vony vze promynuly
Mene zabud nazavzdy i zalysh mene samoho
Ya ne proshu nichoho, hochu odnoho
Ty ne povertaisya, svoyi slozy ne lyi
Ya buvayu ahresyvnyi, tak ya buvayu zlyi
Posluhai vostannye i probach mene za vse
Chocha ya vze nikoly ne probachu tebe

Pryspiv