Yak pryishov muz na obid

Yak pryishov muz na obid, sho yisty – ne znaye.
Zinka pichku ne topyla, zinka pichku ne topyla,
Zinka pichku ne topyla, bo mochi ne maye.

– A ya pichku ne topyla, mylyi mii, mylenkyi,
Holova v mene bolila, holub mii syzenkyi.
– Pomyrai, mylaya, pomyrai, mylaya,
Pohovayu ya tebe, moya chornobryvaya.

– Sho posadysh na mohyli, mylyi mii, mylenkyi?
Sho posadysh na mohyli, holub mii syzenkyi?
– Krapyvu, mylaya, krapyvu, mylaya,
Bur’yancem oblozu, moya chornobryvaya.

– De z ty mene pohovayesh, mylyi mii, mylenkyi?
De z ty mene pohovayesh, holub mii syzenkyi?
– Pid horoi, mylaya, pid horoi, mylaya,
Pid horoyu, v bur’yanah, moya chornobryvaya.

– Chy ty budesh za mnoi plakat, mylyi mii, mylenkyi?
Ta chy budesh toskovat, holub mii syzenkyi?
– Zasmiyus, mylaya, zasmiyus, mylaya,
Shche i stancyuyu na mohyli, moya chornobryvaya.

– Oh ne budu pomyraty, mylyi mii, mylenkyi,
Tebe budu shanuvaty, holub mii syzenkyi.
– Tak zyvy z, mylaya, tak zyvy z, mylaya,
Tak zyvy ze, ne vmyrai, moya chornobryvaya.

– Ya i pichku topyt budu, mylyi mii, mylenkyi.
Zavzdy yisty varyt budu, holub mii syzenkyi.
– Idy syudy, mylaya, idy syudy, mylaya,
Dai tebe ya pryholublju, moya chornobryvaya.