Oi ty, Hrycyu, Hrycyu

Oi ty, Hrycyu, Hrycyu, ty, slavnyi kozache,
Za toboyu, Hrycyu, vsya Vkrayina plache.
Za toboyu, Hrycyu, vsya Vkrayina pla(che).

Plachut vsi divchata, plachut molodyci
Za toboyu, Hrycyu, shcho ty bilolycyi.
Za toboyu, Hrycyu, shcho ty bilolyc(yi).

Oi odna divchyna mnoho chariv znala,
Vona toho i Hrycya ta i prycharuvala.
Vona toho i Hrycya ta i prycharuva(la).

U nedilju rano zillyachko kopala,
V ponedilok rano perypoloskala.
V ponedilok rano perypoloska(la).

A v vivtorok rano zillyachko varyla,
A v seredu rano Hrycka otruyila.
A v seredu rano Hrycka otruyi(la).

A pryishov chetver – oi Hrycko umer,
A pryishla p’yatnycya – zahovaly Hrycya.
A pryishla p’yatnycya – zahovaly Hry(cya).

A v subotu rano maty dochku byla.
– Oi nashcho z ty, donyu, Hrycka otruyila?
Oi nashcho z ty, donyu, Hrycka otruyi(la)?

– Ta mamonka, mamo, Hryc ne dobre robe,
Zo mnoyu zartuye, do druhoyi hode.
Zo mnoyu zartuye, do druhoyi ho(de).

Ta bulo b, ta bulo b ne hodyty, ta bulo b, ta bulo b ne ljubyty,
Ta bulo b, ta bulo b ne kazaty, shcho budu svataty.
Ta bulo b, ta bulo b ne kazaty, shcho budu svata(ty).