Oi tam, za horamy

Oi tam, za horamy, pisochok dribnenkyi.
Chodyv do divchyny kozak molodenkyi.

Chodyv vin do neyi, hotiv yiyi braty –
iomu ne velila ioho ridna maty.

– Dozvol meni, mamo, krynycyu kopaty.
Chy pryidut divchata vodychenku braty?

Pryishly vsi divchata – moyeyi nemaye.
Mabut, moyu mylu maty ne puskaye.

– Dozvol meni, mamo, kalynu lamaty.
Chy pryidut divchata puchechky v’yazaty?

Pryishly vsi divchata – moyeyi nemaye.
Mabut, moyu mylu maty ne puskaye.

– Dozvol meni, mamo, naroshno vmyraty.
Chy pryidut divchata na smert snaryazaty?

Pryishly vsi divchata – moyeyi nemaye.
Mabut, moyu mylu maty ne puskaye.

Pryishla ta divchyna ta stala v porozi,
Zabylosya serce, zakapaly slozy.

A mertvyi shvatyvsya, za divku vchepyvsya:
– Oce z ta divchyna, shcho ya uljubyvsya.

Pishly rozhovory po vsom hutorochku,
Shcho mertvyi z zyvoyu hodyv po sadochku.