Oi na hori

Oi na hori, oi na hori orel vodu nose.
Stara maty svoho syna vecheryaty prose.

– Oi yesh, mamo, oi yesh, mamo, koly navaryla,
A ya pidu do divchyny – divchyna myla.

Oi divchyna moya myla, shcho z ty narobyla?
Klyche maty vecheryaty – vecherya nemyla.

– Luhom idu, konya vedu. Rozvyvaisya, luze.
Svatai mene, kozachenko, ljublju tebe duze.

Choch ty svatai, hoch ne svatai, hoch tak ne curaisya,
Shchob ta slava ne propala, shcho ty zenyhavsya.

– Zenyhavsya, ne curavsya, dumav – moya bude.
Chy sam ne vzyav, chy Boh ne dav – rozrayaly ljudy.

Oi yakby z ty, divchynonka, bula b bahatenka,
Vzyav by tebe za ruchenku, poviv do batenka.

– Oi yakby z ya, kozachenko, bula bahatenka,
Ne zvernulas ya by do tebe, do tvoho batenka.

Oi yakby ze, kozachenko, sim pariv voliv mala,
Ya b takymy zenyhamy hatu pidmitala.

– Bodai ze ty, divchynonka, todi zamiz vyishla,
Yak u poli krai dorohy ruta m’yata ziishla.

– Bodai ze ty, kozachenko, todi ozenyvsya,
Koly u mlyni na kamini kukil urodyvsya.

Doshchyk piishov, m’yata ziishla, pryishla vesna molodaya.
Todi divchyna zamiz vyishla, kukil ne vrodyvsya.

A u mlyni, na kamini kukil ne vrodyvsya.
Staryi kozak, yak sobaka, dosi ne zenyvsya.