Oi vidtil hora

Oi vidtil hora, a vidtil druha.
Oi pomiz tymy krutymy horamy shodyla zorya.

Oi to ne zorya – i divchyna moya
Oi ta i zabrala nove vederochko, po vodu pishla.

A ya za neyu, yak za zoreyu,
Oi sirym konem ponad synim morem, ponad berezkom.

– Divchyna moya, napoyi konya
Oi z rublenoyi novoyi krynyci, z povnoho vedra.

– Kozache z ty mii, yakby z ya tvoya,
Ya b napoyila konya voronoho z povnoho vedra.