Oi polya, vy, polya

Oi polya, vy, polya, vy, turecki polya.
A na etih polyah urozayu nema.

Tilky vyrosla odna kucheryava verba,
A pod etoyi verboi soldat vbytyi lezav.

On ubyt ne sovsyem – tyazko ranenyi buv.
Holova u niho vsya porublenaya.

Holova u niho vsya porublenaya,
Bila hrud u noho vsya posyechenaya.

Na hrudi u niho yarkyi hrest zolotoi,
A v nohah u niho stoyav kon voronoi.

– Oh ty kon, ty, moi kon, oi tovarysh ty moi,
Oi bizysh ty, moi kon, na Kuban domoi.

Ta ne skazyvai, kon, shcho ya vbytyi lezu,
A skazy z ty, moi kon, shcho zenatyi hozu.

Ozenila minya pulya bystraya,
A zvinchala minya sablya ostraya.

A boyary z buly – vsi snaryady buly,
A nivyesta bula – mat syraya zemlya.