Oi da ty, fortuna, moya fortunenka

Oi da ty, fortuna, moya fortunenka,
Oi da posluzy ze, yak ty mnye sluzyla.
Sluzyv ya v panstvi, ta i sluzyv ya v burlactvi,
Oi posluzu-ka ya tyepyer v kozactvi.

Oi da kozakove konyka sidlaye.
Oi taya fortuna u noho pytaye:
– Kuda yedyesh, da i kozak molodyenkai?
Oi mat z otcem da i po synu tuzat.

Oi da yehav kozak toyu dolynoyu,
Oi da postrechavsya z chuzoyu zenoyu.
– Zdrastui, zinka, da i zena ze molodaya.
Oi otcheho i kozaka sstaryela?

– Oi da ya ne ya ze ne tebe sstaryela.
Oi da sostaryela tebe tvoya volya.
Ne pyi horilky, ne ljuby chuzu zinku,
Oi da horoshym kozakom ty budesh.

Oi da yehav kozak da i tymy yaramy.
A vo tih vo yarah da i stoyat pidvaly.
Vo tih pidvalah da i sydyat, p’yut-hulyayut,
Oi tut dolju, dolju vspominayut.