Vyyut vitry po Kubani

Vyyut vitry po Kubani, vyyut, zavyvayut,
Chorni hmary v kuchu honyat, hore navyvayut.

Smutni zory polyhnuly po ridnomu krayu,
Stan kozachyi roztravyly, yak orlynu stayu.

Brat pidnyavsya proty brata, syny – proty batka.
Porushena, rozmetana slava nasha, bratko.

Po Sybiru i za kordonom stonut kozachenky,
V ridnyh hatah i stanycyah pravyat vorizenky.

Maly zemlju, maly dolju, ta vse ce propalo.
Zli vorohy zahubyly, ta i voli ne stalo.