Ridne misto

U solodkyh rosah ranok prokydayetsya,
I krasa, i velych – ce moya zemlya.
Ya z u ridne misto zavzdy povertayusya
Tut moye korinnya i dusha moya. (2)

Pryspiv:
Zvidusil nesu ya ljubov,
V ridnyi krai, u misto moye.
Zvidusil vertayusya znov,
Lysh tudy, de vse dlya sercya dorohe
Zapletu v rankovu rosu
Vsyu ljubov, shcho plekala zavzdy
Vse teplo u dolonyah nesu
i na krylah pospishayu syudy.

Vulyci strichayut z tysyachi dorih,
Topolynym cvitom stelyatsya pid nohy.
Ya ne zabuvayu ridnyi svii porih,
Bo lyshe syudy vedut usi dorohy. (2)

Pryspiv