Odna

Vona, yak kvitka, rozkvitaye raz u rik.
Vona lezatyme, ne rozmykayuchy povik.
Vona movchatyme pro pochuttya ves vik
I ne zalityme za tym, hto vchora vtik.
Yii zavazatyme muzyka huchna,
Yii daruvatymut vse te, choho nema.
Yii hovorytymut: "Chomu taka sumna?"
Pro ce nezna nihto, lyshe vona.

Pryspiv:
Vona, odna. Vona, ne bude sama.
Bo vin vidchuye, zyttya bez neyi – ne zyttya.

Yiyi oblychchya ne minyaye chas,
Yiyi krasa ishche ne raz zdyvuye vas.
Yiyi poeziya ne dlya siryh nas,
Ne dlya budennyh i bezdushnyh mas.
Vin prybizyt do neyi iz slizmy,
Vin uteche do neyi iz pitmy.
Podzvonyt vin do neyi v chas zymy
I v temryavi zahublyatsya vony.

Pryspiv

Vona, yak kvitka, rozkvitaye raz u rik.
Vona lezatyme, ne rozmykayuchy povik.
Vona movchatyme pro pochuttya ves vik
I ne zalityme za tym, hto vchora vtik.

Pryspiv