V pusteli syzyh vechoriv...

V pusteli syzyh vechoriv,
V polyah bezmeznyh proty neba
O, skilky sliv
I skilky sniv
Meni nasnylosya pro tebe!

Ne znayu, hto ty,
De zyvesh,
Koho myluyesh i holubysh.
A znayu – ty chekayesh tez,
Tryvozno vhaduyesh i ljubysh.

Pryspiv:
Nehai ce – vytvir samoty,
Nehai ce – vyhadka i omana!
Moyemu sercyu snyshsya ty,
Yak moryu snyatsya urahany.

I ya pryidu v zyttya tvoye.
Tebe, neznanuyu, vpiznayu,
Yak syn vyhnancya vpiznaye
Prykmety batkivskoho krayu.

Ya rady coho laden zyt.
Vsi inshi hai prohodyat mymo,
Aby v povtorah ne zhubyt
Odne, svoye, nepovtoryme.

Pryspiv