Ty isnuyesh

Ty isnuyesh, chy prosto zyvesh?
Ne zbahnuty napevne nikomu.
Yak prymara po svitu idesh,
Niby doleyu zhublenyi voron.
Ty isnuyesh, chy prosto zyvesh?
Ya tobi stavlju ci zapytannya.
Strashno vtratyty nazytyi chas,
Strashno vtratyty nashe kohannya.

Pryspiv:
Ne huby, ne lamai,
I ne znyshchui svoyi bazannya!
Ne vtikai, ne kydai,
Ne shovatys tobi vid pytannya!
Zabery svoyi sny,
Ya ne hochu yih bachyty znovu!
Ale vichno zyvy,
Znai viddaty ya kryla hotova!

Ty isnuyesh, chy prosto zyvesh?
Ty boyishsya u kohos spytaty.
I hovayeshsya v obrii nebes,
Nache voron po svitu litaty.
Ty isnuyesh, chy prosto zyvesh?
Ne zbahnuty napevne nikomu.
Yak prymara blukayesh u snah,
Niby svitom zhublenyi voron.
My isnuyem chy prosto zyvem?!
My hanyayem budennist po kolu.
My zabuly pro slovo ljubov,
Ne zhadayem napevne nikoly.
Ty ne virysh u moyi slova,
Ty bazayesh spochyty vid vsoho.
Ta v dumkah zalyshylys slova,
Pro yaki ne zabudesh nikoly.

Pryspiv