A rosy padayut...

Shcho zi mnoyu, mamo, prokydayus rano,
Yak spivayut solov’yi?
Ochi voloshkovi, tyhaya rozmova
Ne dayut zasnut meni.
To, moya dytyno, pryamo v serce lyne
Pershoyi ljubovi dzvin.
Zranku i do nochi v serdenku divochim
Bude tilky vin.

Pryspiv:
A rosy padayut v travu
Ne uvi sni, a na yavu,
I nache zironka yasna
Kohannya pershoho vesna. (ves kuplet – 2)

Mamo, ya ne znayu, serce zavmyraye,
Tak tryvozno na dushi.
Bachu ya shchonochi voloshkovi ochi –
Shcho zi mnoyu – ty skazy.
To, moya dytyno, vze pryishla hodyna,
Pershoyi ljubovi chas,
Ta moya molytva bude zahyshchaty
Vid pechali i obraz.

Pryspiv

Mamo, shcho zi mnoyu? Ne dayut spokoyu
V synim nebi dvi zori.
Yak na nyh dyvljusya, plachu i smiyusya,
i harno tak chomus meni.
Donyu moya myla, ptashko syzokryla,
Kvitka moya charivna, to kohannya pershe
Ty svoye zustrila,
To pryishla tvoya vesna.

Pryspiv