Macho

Na samomu verhnomu poversi
Ya ne z tyh, hto padav vnyz
Na samomu krainomu poljusi
Na vidminu vid toho hto znyk
Z polju zoru, z polju viiny
I navit v im’ya prodovzennya

U samomu temnomu zakutku
Vidrodyvsya cilyi svit
U povnomu sensi provedu
Paraleli ta mosty
Cherez vikna, cherez skeli
Napevno doshch zalyye ochi

Pryspiv:
Ya ne budu sylnym
Prosto tak trymai za ruku
Ya ne budu stylnym
Navit vidirvu ya gudzyk
Ya ne budu macho
Dvyhunom shvydkyh pobachen
Navit zychu ya dobra

I bude vydno dym
Tak daleko, tak bezpechno
I znovu hryane hrim
Tak dorechno i serdechno
Ty znayesh sim potiv ziide, i
Doky znaidutsya slova
Na prozu mynuloho prodovzennya

Pryspiv