Oi plache, tuzyt stara maty

Oi plache, tuzyt stara maty,
Ta shche i divchyna moloda, –
Zletilys katy, mov ti kruky,
Na nashi sela i mista.

Zletilys katy, mov ti kruky,
Zabraly myloho zi snu:
"Proshchai, proshchai, moya divchyno,
Ya zavtra na rozstril idu!

Ne sam odyn ya tut popavsya –
Nas trysta orliv tut sydyt,
I shchonaikrashchyi cvit Ukrayiny –
Naityazchi muky vin terpyt.

Shchodnya vyvodyat po odnomu.
Pid zvuk motoriv chuty stril,
I shche raz: "Slava Ukrayini!" –
Todi mertvi padut doliv".

Nihto ne skaze de mohyla,
De pohovav chervonyi kat,
A na mohyli ne zaplache
Ni sestra, ani ridnyi brat.

Na tii mohyli kushch odyn kalyny,
A neyu viter shelestyt:
Vona meni vsyu pravdu skaze,
De mii mylenkyi tverdo spyt.

Sama ya rutu posadyla,
Sama ya budu polyvat,
Sama povstancya poljubyla,
Sama ya budu zabuvat.