Yak poviyav buinyi viter

Yak poviyav buinyi viter,
Z derev lystya pozduvav,
Shcho naikrashchi svoyi lita
Ya po tyurmah zmarnuvav.

Rosty, rosty, cheremshyno,
Shyroko sya rozvyvai,
Bud zdorova, matusenko,
Svoho syna zabuvai.

Hulyai, hulyai, moya myla,
Pro mene ne zabuvai,
Bo ya sydzu u nevoli,
Za Vkrayinu, ridnyi krai.

Z Ukrayiny viter viye,
A meni tut vse-odno,
Den i vechir vartoviyi
Sterezut moye vikno.

Ne sterezit, vartoviyi,
Bo ya zvidsy ne vtechu,
Bo tut hraty zalizniyi –
Zlomyty yih ne zmozu.

Bo tut hraty zalizniyi,
Shche i z dobroho zaliza,
Ne prolomlju, ne prolizu
Bez dolota, bez noza.

Prosydiv ya odyn rochok,
Prosydiv ya druhyi rik,
Pryishly braty-ukrayinci
Vyzvolyaty mya na svit.

Odnu bramu rozlomyly,
Druhu bramu roznesly,
Vzyaly mene za ruchenky
Ta i na volju vyvely.

A yak mene vyzvolyaly,
Ta i na volju ya vyishov,
Rozproshchavsya ya naviky
Z tov proklyatoyu tyurmov.

Ukrayino, Ukrayino,
Ukrayino, krayu mii,
Ya za tebe, Ukrayino,
Muky tyazkiyi terpiv.