Ne hochu ya tlity povilno

"Ne hochu ya tlity povilno,
V nevoli rabom zyvotity,
Ya hochu v borni spalahnuty
I zyty yaskravo, hority".

Skazala os tak svoyim druzyam,
Yak v lavy OUN ty stupyla,
I druzi za cyu postanovu
Raketoyu tebe nazvaly.

Raketo, podruho ty nasha,
Za slovom ishlo v tebe dilo, –
Zyttya tvoye slavne, heroiske
Dlya nas, mov raketa, svitylo.

Ranenym v boyah za svobodu
Vertala ty vtracheni syly,
Ty syaivom svoyim vidhanyala
Vid nyh tmu smertelnu mohyly.

Sylnym u borni ty svityla,
Slabkym dodavala potuhy...
Yak temno teper bez Rakety,
Yak temno nam, druzi i podruhy.

Vona, yak bula pomiz namy,
Horila tak radisno, yasno,
A v ruky vorozi popalas –
Ne htila svityty i zhasla.

"Pryvit peredaite vsim druzyam!" –
V tyurmi do spivv’yazniv skazala,
Distala z halyavy otruty,
Shche i kryknula: "Slava!" – i skonala.

I zhasla naviky Raketa,
Yak temno bez neyi, podruhy, –
Pobilshe Raket nam davaite,
Horily i svityly shchob druhym.

Spivaite pro neyi, divchata,
Chai slava Rakety ne zhyne,
Chai budyt vidvaznyh miz namy,
Chai rodyt heroyiv Vkrayina.