Transliteration
Menu
Zhadai, zhadai ostannyeye kohannya,
Ty molodyi buv, a ya bula dytya,
Ty pryhortav mene do svoho sercya
I hovoryv: "Naviky ty moya".
Tebe vzyaly ti vorohy proklyati,
Vzyaly v Sybiry, v dalekuyu taihu,
Nas rozluchyly na velyki muky.
Oh, Boze mii, ya den i nich molju.
Tebe vzyaly i vistochky ne daly,
Oh, Boze mii, navishcho vze tak meni?
Moze, vony tebe zamorduvaly?
A yak zyvyi – prysnysya hoch u sni.
Bez tebe ya, yak cvit na sonci, v’yanu.
Bez tebe ya ne mozu u sviti zyt.
Oi de, oi de chariv takyh distaty,
Shchob zabut tebe i ne ljubyt?
Ne raz, ne dva ya Hospodu moljusya,
Ne raz, ne dva tak virnenko ya proshu:
"Verny myloho z pivnichnoyi taihy,
Nehai shche raz do sercya pryhornu".
