Lyuba matuse

Lyuba matuse, ya vse pro tebe
Dumkamy lynu yak nich, tak den.
Tebe ya bachu v svoyii uyavi,
A holos chuyu tvoyih pisen.

Ty kolysala mene, matuse,
Yak ya v kolysci bula kolys,
Yaka z ty, nene, bula shchaslyva!
Oi chas veselyi hoch raz prysnys.

Ty kolysala mene, matuse,
I pryhortala do hrudei.
Ne odnu nichku ty nedospala,
Ya son zhanyala z tvoyih ochei.

I pryhadala dni divochi,
Yak meni kosu zaplitala ty,
Teper u tyurmi shchodnya i nochi
Cyu kosu smychat meni katy.

I bile lychko syniye, puhne,
Shchodnya i nochi nahaika rve,
Propala, nene, ne mai nadiyi,
Bo tvoya donya vze tut pomre.

I ne pobachysh mene v vinochku,
Druzky do shljubu ne povedut,
U tyurmi temnii katy zamuchat,
Bez truny v zemlju mya vkladut.

I ne pobachysh moyeyi mohyly,
Vinok z barvinku ty ne spletesh,
Katy proklyati tobi ne skazut,
I mya nikoly ne vidnaidesh.

Lyuba matuse! Bud horda z toho,
Shcho ya vmyrayu za narid svii,
Ya ne pryznalas tut ni pro koho,
Shchoby znushchavsya proklyatyi zmii.

Shche raz, matuse, proshchai, kohana!
Mene smertelnyi pit zalyva,
Usta poblidly, oh, bolyt rana,
i tvoya donya vze ne zyva.