I buv tyhyi vechir

I buv tyhyi vechir, vsyudy bulo tyho,
Do sela styhenka pid’yizdzaye lyho.

Yidut katy zliyi v koznuyu svitlycyu,
Areshtuyut druziv za pidpilnu pracyu.

Druziv areshtuyut, v’yazut nazad ruky,
Do tyurmy sadzayut, dayut tyazki muky.

Po dva razy denno vodu donosyly,
Po shist raziv denno nahayamy byly.

Tam druzi sydily maize po pivroku,
Poky yih poklychut sluhaty vyroku.

Vyrok prochytaly: na smert zasudyly.
Yak zahrav skorostril, druziv povalyly.

"Proshchai, Ukrayino, proshchai, mamo, tatu!
Za pidpilnu pracyu ya distav zaplatu!"

"Proshchai, Ukrayino, proshchai, mamo, tatu!
Proshchavaite, druzi, i ty, tyurmo proklyata".

Ne odna to zertva na Vkrayini vpala...
"Slava Ukrayini!" i "Heroyam slava!"