Sydiv ya dni, lichyv i nochi

Sydiv ya dni, lichyv i nochi,
Vkrayiny dolenku piznav.
Sebe viddav ya dlya Vkrayiny,
Za se v kaidany ya popav.

Ya ris z dvoma tovaryshamy,
Shcho yih zamuchyly katy,
A mene lyahy zasudyly
Navik do temnoyi tyurmy.

Sydzu na kam’yanii ya lavci,
Zalizni lancyuhy brynyat.
Ne bachu svitla, lysh vysoko
Stalni vikoncya tam blyshchat.

Zasyayut sonyachniyi luchi
Na chornu kam’yanu stinu,
Ya klychu: "Ziidy, misyac yasnyi,
Skazy pro Vkrayinu moyu".

Vze druhyi rik ya yiyi ne bachu,
Nihto ne skaze nic meni,
Ya sam sydzu, za neyi plachu,
Tuljus pry kam’yanii stini.

Zhadayu, shepchu ya slovamy:
"Vkrayino – ljuba ty moya,
Za tebe ne strashna mohyla,
Ani dosmertnaya tyurma".