Pokydayu ya ridnu Ukrayinu

Pokydayu ya ridnu Ukrayinu,
Pokydayu ya ridnuyu mat,
A sam pidu, neshchasnyi hlopchyna,
Az des tam na pozyciyu strazdat.

I dadut my tyazenkoho krisa
I nakaz – vorohiv pobidyt,
I pryidetsya meni, molodomu,
Az des tam holovoyu nalozyt.

Vidirve meni ruku abo nohu,
I na marah mene ponesut,
I za tiyi strazdannya i muky
Chrest dubovyi na hrudyah polozut.

I ostanetsya v poli mohyla,
A nad neyu – lysh zori yasni,
A divchyna moya chornobryva
Bude plakaty nochi i dni.