Dozvol meni, maty

Dozvol meni, maty, krynycyu kopaty,
Chy pryidut divchata vody nabyraty?
Oi pryishly divchata vody nabyraty,
A moyu divchynu ne pustyla maty.

Dozvol meni, maty, korchmu zbuduvaty,
Chy pryidut divchata pyty ta hulyaty?
Oi pryishly divchata do korchmy hulyaty,
A moyu divchynu ne pustyla maty.

Dozvol meni, maty, na lavci lezaty,
Chy pryidut divchata tilo vyryadzaty?
Oi pryishly divchata tilo vyryadzaty,
A moyu divchynu ne pustyla maty.

– Idy, idy donyu, idy, idy z haty,
Ta ne kazy, donyu, shcho ye v tebe maty.
Idy, idy, donyu, idy, ne barysya.
Zi svoyim mylenkym naviky prostysya.

A taya divchyna na svii rozum mala,
Obnyala kozaka ta i pociluvala,
Obnyala kozaka ta i pociluvala,
Tomu kozachenku vona prokazala:

– Oce z tiyi nizky do mene hodyly,
Oce z tiyi ruchky hostynci nosyly,
Oce z tiyi brivky na mene morhaly,
Oce z tiyi hubky mene ciluvaly.