Povernutys nazad

Nepomitno ishly, dni za dnyamy splyvaly roky.
Niby kvity rosly, i ditmy my buly, poky
Zrozumily: ne vernuty chas, shcho iz fotohrafii
Dyvytsya na nas.

Pryspiv:
Povernutys nazad,
I shche raz prozyty cyu myt!
Povernuty, shcho ne vstyhla skazaty,
Perekreslyty te, shcho ne malo buty.

Dyakuyu doli za te, shcho zustrilysya mama z tatom,
I shcho bratyk roste, i shcho moze kolys raptom
Chutymu svoye im’ya – divchynka na zustrich –
Ce malenka ya.

Pryspiv

Posmihnusya chomus, po storinci zyttya hortayu,
De zyvyi mii didus, my zustrinemos shche, ya znayu.
Znovu pam’yati voskresne chas, shcho iz fotohrafii
Dyvytsya na nas.

Pryspiv (2)