V chystim bezmeznomu poli

V chystim bezmeznomu poli
Strilec ranenyi lezav,
Pryishov do noho voronyi
I tak zalibno zarzav.

Strilec, rozpljushchyvshy ochi,
Hlyanuv na svoho konya:
"Proshchai, mii konyu voronyi,
Ya vze kinchayu zyttya.

Ne zal my tyh temnyh nochei,
Shcho ya v pidpillyu hulyav,
Lysh zal my tyh karyh ochei,
Shcho ya tak virno kohav".