Vid Syanu i Zbrucha

Vid Syanu i Zbrucha ide pisnya mohucha,
Do Donu huknuly Karpaty:
"Vstavai, Ukrayino, bery svoye vino,
Zbyrai zemchuhy i dukaty!"

U dosvitnih rosah sriblytsya kolossya –
Tvoyi ce pshenychni vinci,
Vinchaisya vze, zillya, na hoze vesillya
Sklykai vsih ditok-ukrayinciv.

Hei ridniyi dity, vze sonechko svityt,
Zbyraites na pyr pohulyaty,
Na ridnyh zahonah vynom, ta chervonym
Moskovskyh hostei napuvaty.

Shchob tak napylysya, shchob ne pidnyalysya,
Shchob z rodu i do rodu ishla slava,
Yaka bula hrizna, ohnenna, zalizna,
Ostannya z Moskvoyu rozprava.